گشنيز يکي از گياهان باارزش است که سرشار از خواص درماني است و حاوي مواد مغذي و آنتي اکسيدان هاي مفيد براي سلامتي بدن است. اين گياه به عنوان يک چاشني قوي در غذاها استفاده ميشود. در اين مقاله به بررسي خواص گشنيز ميپردازيم.
گياه شناسي گشنيز
گشنيز گياهي است علفي و يک ساله، به رنگ سبز که ارتفاع آن تا 80 سانتي متر نيز مي رسد. برگ هاي آن به دو شکل ظاهر مي شوند. آنهايي که در قاعده ساقه وجود دارند به شکل دندانه دار و ديگري در طول ساقه که باريک و نخي مي شود.
قسمت مورد استفاده گياه، ساقه، برگ و ميوه آن است. ميوه گشنيز گرد و به رنگ زرد است.
گشنيز گياه بومي جنوب اروپا و مناطق مديترانه است و در بيشتر نقاط ايران نيز مي رويد.
ارزش تغذيه اي گشنيز
فسفر
کلسيم
منيزيم
پتاسيم
سديم
ويتامينهايي مانند A,B,C و K
طبيعت گشنيز سرد و خشک است و در طب سنتي تسکين دهنده التهاب معده، مقوي معده، تخم گشنيز بند آورنده اسهال و كشنده كرم معده و گاهي درمان سرگيجه موثر تشخيص داده شده است.
خواص گشنيز
1-درمان مشکلات پوستي
گشنيز حاوي آنتي اکسيدان هاي فراواني است که مي تواند بثورات خفيف مانند درماتيت را درمان کند.
همچنين اين آنتي اکسيدان ها از آسيب هاي سلولي جلوگيري ميکند و روند پيري پوست را به تاخير مي اندازد.
آب گشنيز به درمان آکنه و لک هاي پوستي کمک زيادي ميکند.
همچنين آنتي اکسيدان هاي موجود در گشنيز همانند يک ضدآفتاب طبيعي عمل ميکند.
2-پيشگيري از بيماري سالمونلا
سالمونلا يکي از بيماري هاي ناشي از موادغذايي است. گشنيز حاوي يک ماده اي است که در واقع دو برابر يک آنتي بيوتيک قدرتمندتر از درمان پيشرو در بيماري مبتني بر سالمونلا است.
ارسال نظر